अजूनही काही बाकी आहे

अजूनही काही बाकी आहे
ते क्षण सोनेरी
ओंजळीतून सुटलेले
निसटलेले
त्यांची किरणे होणे बाकी आहे

धूसर धूसर दिशा
कधी भटकलेल्या
कधी भेटलेल्या
कधी दुरूनच पाहिलेल्या
त्यांची वाट होणे बाकी आहे

तेच रस्ते , तीच गावे
तेच चेहरे ओळखीचे
आपलेच एक
अनोळखी अस्तित्व शोधणे बाकी आहे

कधी राहून गेलेल्या
कधी राहू दिलेल्या
कधी सुप्तपणे कुरवाळलेल्या
आकांक्षा
अजून आयुष्यावर ओवाळून टाकणे बाकी आहे

केलेल्या चुका
मिळालेल्या सजा
फेकलेले शब्द
झेलले जे भाले
त्यांचा ताळमेळ लागणे अजून बाकी आहे

वळणाना वळणं भेटली
तीच पुन्हा पूर्वीची
थांब अजूनही ..
पुन्हा एकदा
जगणं मनभर पसरणं बाकी आहे

- रश्मी

'प्रवाह'

माणसांच्या गर्दीत काल
मी एक विचित्र गोष्ट पाहिली,
डोक्यावरची शिंगे अभिमानाने
मिरवत जाताना ती कुत्सित
हसत होती !
कोण्या एकाच्या मागावरची ती माणसे,
अन कोणी तो 'एकला'
काळाची अजब स्पर्धा लागली होती !
पायात बेड्या घातल्यागत जणू
'तो' जडपणे चालला होता ,
अनभिषिक्त समजल्या जाणाऱ्या
प्रवाहाचा 'तो' काळ होता .
पायाला काटे रुतत होते ,
अविश्वासाचे सुरे पाठीत
खुपसले जात होते ,
'माणूस' म्हणवल्या जाणाऱ्या
पाषाणातून तो चालला होता,
प्रवाह त्याला खेचत होता ,
तो हेंदकाळत त्याला
विरोध करत होता ,
शेवटी .. शेवटी एका पर्वताच्या
कड्याखालून त्याची आर्त
किंकाळी ऐकू आली .

नद्यांनी किती प्रवाह बदलले
वाऱ्याने दशदिशा घुसळल्या
पण आपल्या अस्मिता
आपल्यातच अव्यक्त राहिल्या !!

शतकानु-शतके प्रवाहाच्या विरोधात
जाण्यासाठी त्यांचा जन्म होतो,
आपण मात्र त्यांचे
पुतळे उभे करतो ,
दुरून दंडवत घालण्यासाठी !


-रश्मी